Latest Entries

Recidencia, me c

20-01-2013

How soon is then

17-07-2012

Summertime and the living is cheesy

09-07-2012

On the Road

19-05-2012

Ντούριαν Γκρέι

05-04-2012

shame on you (uncle oscar)

09-02-2012

Winter Is Coming (ηλίθιος τίτλος Νο2)

31-01-2012

Το μακρινό ταξίδι της ημέρας μέσα στη νύχτα

10-01-2012

Ναβουχοδονόσορας

26-12-2011

Θεία κωμωδία

28-11-2011

 2013
Ιαν Φεβ Μαρ
Απρ Μαι Ιουν
Ιουλ Αυγ Σεπ
Οκτ Νοε Δεκ

Harapimenimou

Η Κότα Ferrari

10-10-2011

Τον κυκλικό ανηφορικό διάδρομο (με τροχούς από όλες τις εποχές σε γυάλινες προθήκες), που οδηγεί στο πρώτο Μουσείο Αυτοκινήτου στην Αθήνα (στεγάζεται στο δικό του Mall Ακροπόλ της 3ης Σεπτεμβρίου), τον εμπνεύστηκε από το Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης. Ο λόγος για τον εφοπλιστή Θεόδωρο Χαραγκιώνη, ένα bon vivant που έχει στην κατοχή του σπάνια αυτοκίνητα και μια μέρα αποφάσισε πως τα ανυπέρβλητης ιστορικής αξίας τετράτροχα που απέκτησε όλα αυτά τα χρόνια μέσω e-bay (!) και των πιο παραδοσιακών δημοπρασιών ανά τον κόσμο πρέπει να τα θαυμάσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι. Χάρη στον μπαμπά μου που με έσυρε σχεδον από το μανίκι επισκέφτηκα οικογενειακώς το μουσείο πριν από δύο μέρες για να μείνω, απλά, έκθαμβη με αυτά που αντίκρυσα: από γιγάντια (γιγάντια, as in στο πίσω κάθισμα  χωρούσε άνετα ένα πόνι) "αυτοκίνητα" του '20, πολυτελέστατες  -όσο και κιτς - Daimler και αμερικάνικα μεγαθήρια των 70'ς μέχρι ένα από τα λιγοστά μοντέλα "Dino" (προς τιμή του γιου του Ένζο Φεράρι, Ντίνο που πέθανε πολύ νέος), τα αγαπημένα μου MG και την 300 SL που οδηγούσε ο Πολ Νιούμαν (ναι, την αυθεντική). Στο τέλος, μπήκα και σε ένα προσομοιωτή της F1 (μάλιστα). Μέσα σε όλη αυτή την τρέλα, η γνώση πως ένα τέτοιο συγκλονιστικό μουσείο είναι πραγματικότητα χάρη σε έναν Έλληνα και μάλιστα βρίσκεται στην πόλη όπου ζω μου γέμισε τις μπαταρίες για ένα μήνα (μπορεί και δύο). Μάλλον και στη Μυρτώ, γιατί από εκείνη τη μέρα ψελλίζει non-stop "κότα φεάι" (το "κόκκινο" το προφέρει "κότα").

Send to a friend

Σχόλια (2)
  1) Όνομα: μια κάτοικος πατησίων 11-10-2011

Ποσο επιφανεικα τα βλεπετε τα πραγματα ή ποσο δεν ξερετε τι γινεται στην πολη που ζειτε . Ο ομιλος Χαραγκιώνης του "bon vivat" που λετε ειναι υπευθυνος για ολα αυτα τα κτιρια εκτρωματα στην Αθηνα . Για να τα κανει καταπατά χωρους που οι κατοικοι εδω στα Πατησια αλλα και αλλου στο κνετρο απο οσο ξερω παλευουμε χρονια για να τους κρατησουμε ελευθερους και να φυτευτούν δεντρα. Το μουσειο αυτοκινητου ήταν ενα νομικο κολπο για να δωθει η αδεια για ενα ακομα τσιμεντενιο τερας. Δεν λεω οτι δεν ειναι ωραιο και εντυπωσιακο κι ευχαριστο αλλα ολοι εδω στα Πατησια και την Κυψελη θα προτιμουσαμε ενα αλσακι απο τις φεραρι.Το μουσειο μπορουσε να γινει σε χιλαιδες αλλα σημεια της Αττική οχι στην ηδη πηγμενη 3η Σπετεμβριου. Δεν ξερω που μενεις αλλα βαζω στοιχημα οτι μενεις σε προαστιο , χαλανδρι, κφισια, δεν ξερω... οποτε σκασιλα σου αν τα Πατησια για να υπαρχει ενα μουσειο εγιναν ακομα πιο ασχημα και πιο μολυσμενα. Τα δικα μας παιδια δεν χοιρονται με τις "κοτα φεαι", ξερεις. Αν θεωρείς οτι το μουσειο αυτο αξιζε τετοια θυσια χωρου και ποιοτητας ζωής τι να πω... συνεχισε να το διαφημιζεις χωρις λεξη για το τιμημα. Αξιζει;

 
  2) Όνομα: chrb 11-10-2011

Αγαπητή αναγνώστρια, καταρχάς σε ευχαριστώ που απάντησες και έκανες ένα τέτοιο θέμα γνωστό. Όχι, δεν μένω στα Πατήσια, μένω στον Άλιμο (στα προάστια, όπως λες), αλλά τη μισή μου ζωή την πέρασα στο Παγκράτι (πιο κέντρο δεν γίνεται). Το ότι ο "bon vivant" (και όχι "bon vivat", προέρχεται από την "καλή ζωή" στα γαλλικά) έχει κάνει έκτρώματα-κτίρια ίσως αληθεύει (δεν το έχω υπόψη μου), αλλά δεν είναι σίγουρα αυτό το αντικείμενο του post, το οποίο μοναδικό στόχο είχε να κάνει γνωστό ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ μουσείο, από τα καλύτερα διεθνώς και επίσης να ΜΗΝ γράψει κάτι που να δαιμονοποιεί, σιχτιρίζει, κατηγορεί κλπ, όπως το 90% πλέον της ελληνικής αρθογραφίας. Όχι, δεν έχω φεράρι (κόκκινη, οκ, αστείο) ούτε θα αποκτήσω ποτέ. Αλλά θα μου άρεσε πολύ. Και αυτή η επίσκεψη ήταν μια καλή ευκαιρία να ονειρευτώ. Μόνο έτσι θα έπρεπε να δείτε αυτό το κείμενο, αλλά κατα τ' άλλα, επαναλαμβάνω, είναι πολύ καλό που γράψατε όλα αυτά, για να γνωστοποιήσετε το δικό σας πρόβλημα. (Από την άλλη, σα δικηγόρος του διαβόλου: πέρα από την αισθητική του Ακροπόλ που προσωπικά τουλάχιστον, για mall πάντα, δεν βρήκα καθόλου τέρας, απεναντίας, το ότι υπάρχει ένας τέτοιος χώρος εκεί, αυτό το υπέροχο μουσείο, στην καρδιά της Αθήνας όπου συμβαίνουν τόσα και τόσα άσχημα πια, μπορεί να λειτουργήσει σαν πόλος έλξης ανθρώπων που ενώ στο παρελθόν βρίσκονταν πολύ συχνά στην περιοχή αυτή - όπως εγώ - τώρα πια, ναι, φοβούνται να την επισκεφτούν. Λέω. Και, πραγματικά, δεν έχω ιδέα αν, ακόμα και να είχε γίνει ένα πάρκο στη θέση αυτού του "τέρατος", δεν θα αφηνόταν στο τέλος στην τύχη του για να "χρησιμεύσει" ως μια ακόμα εστία εγληματικότητας και εξαθλίωσης όπως τόοοσα άλλα πάρκα στην Αθήνα. Λέω.)

 
Όνομα:

Email:  

Σχόλιο: