Δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη του ντούριαν, μέχρι που ένας φίλος, που μετέφερε μια φορά ένα τέτοιο στη βαλίτσα του, με κατατόπισε σχετικά. Το ντούριαν, λοιπόν, αν δεν το ξέρετε, είναι ένα ασιατικό φρούτο. Που στην Κίνα θεωρείται τρελό delicacy και ο “βασιλιάς των φρούτων”. Σε κάποιες γειτονικές χώρες, πάλι, κάτι τόσο τρομακτικό που απαγορεύεται ρητά η δημόσια αγοραπωλησία του, ενώ στην Μπανγκόνγκ ας πούμε απαγορεύεται να το μεταφέρεις σε νοσοκομεία και ξενοδοχεία. Ο λόγος είναι ότι εκτός από φρικτή όψη (το εσωτερικό του μοιάζει ύποπτα με την κοιλιά ενός άλιεν) και γεύση, έχει και φρικτή μυρωδιά. Μυρίζει σαν «βρώμικες κάλτσες», «χαλασμένο ψάρι», «ψοφίμι» και, το αγαπημένο μου, «το να δοκιμάσεις να φας ένα ντούριαν είναι σαν απευθείας επίθεση στην αξιοπρέπειά σου» (κριτικές από ίντερνετ). Επιπλέον, μπορεί να σε τραυματίσει άνετα γιατί απέξω μοιάζει με αχινό και όπως γράφουν κάποιοι, ακόμα και να σε σκοτώσει, αν εκσφεντονιστεί στο κεφάλι σου.
Ο φίλος μου, τώρα, όταν ήταν στη Νέα Υόρκη για δουλειά, το είδε σε ένα μανάβικο κάπου στην Τσάινατάουν, θεώρησε πως ήταν πολύ καλή ιδεά να το πάρει δώρο για τους δικούς του και όταν πια έφτασε σπίτι του στη Γαλλία αντιλήφθηκε, πριν ακόμα ανοίξει τη βαλίτσα του, πως κάτι έζεχνε τρελά. Όταν την άνοιξε, η οσμή που έβγαινε από εκεί ήταν «σαν να ερχόταν από έναν άλλο κόσμο». Πήρε το ντούριαν και το πέταξε αμέσως έξω στην αυλή του. Η μυρωδιά έμεινε στη βαλίτσα του για ακόμα ένα μήνα. Στην αυλή έμεινε περισσότερο.
Βέβαια, οι υποστηρικτές του ανά τον κόσμο έχουν ένα επιχείρημα που περισσεύει: οι θαυματουργές ιδιότητες αυτού του φρούτου χαρίζουν αιώνια νεότητα σε όσους το καταναλώνουν συστηματικά. Ντούριαν, κανείς; |
